Ogłoszenia - 4 niedziela Wielkiego Postu






1. Dzisiejsza - już czwarta niedziela Wielkiego Postu – różni się nieco od pozostałych. W tradycji Kościoła nazywamy ją Niedzielą Laetare, czyli niedzielą radości. Widzimy to nawet w zmianie postnego fioletu na różowy kolor szat liturgicznych. W połowie Wielkiego Postu Kościół wzywa wiernych do radości, aby wszyscy podejmujący trud przemiany serca wytrwali w tym niełatwym codziennym wysiłku.


2. Wielki Post, który obecnie przeżywamy, to wyjątkowa okazja do nawrócenia, do odnowienia naszej przyjaźni z Bogiem. To czas powracania do korzeni wiary i zadziwienia nad tajemnicą Bożej miłości, której wyrazem jest też stała obecność Pana Jezusa w Eucharystii. Dobrze wykorzystajmy ten czas, aby ugruntować w sobie człowieka prawego sumienia i autentycznie zaangażowanego w budowanie królestwa Bożego. Zbawiciel ciągle nas w tym umacnia, karmiąc nas swoim Ciałem, które uczynił pokarmem na życie wieczne. Przystępujmy często do stołu eucharystycznego. Dlatego codziennie w tym tygodniu będą odprawiane dwie Msze św. i możliwość skorzystania ze spowiedzi św. przed każdą z nich. Zbiorowej spowiedzi w tym roku przed świętami nie będzie dlatego zachęcam, aby jakoś tak poukładać sobie zajęcia i kto może i czuje się zdrowy, aby przychodzić i będę służył w konfesjonale pół godziny przed każdą Mszą św. chorych w domach odwiedzę dopiero w pierwszy piątek maja.

3. Przypominam, że w naszym kościele w piątki Wielkiego Postu o godz. 8:00 i 17:00 razem z Chrystusem i Jego bolejącą Matką przemierzamy Drogę krzyżową, a w niedziele podczas każdej Mszy św. rozpamiętujemy mękę Pana Jezusa - Gorzkie żale. Zachęcam do udziału w nabożeństwach i Eucharystii korzystając z mediów: radio, telewizja, internet.

4. We wtorek, 24 marca, obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. Wybór daty nawiązuje do dnia, w którym Niemcy w 1944 roku w Markowej zamordowali rodzinę Ulmów: Józefa i Wiktorię oraz ich dzieci, wraz z ukrywającymi się u nich Żydami. Dzień ten ustanowiono w 2018 roku, aby upamiętnić Polaków – bohaterów, którzy w akcie heroicznej odwagi, męstwa, współczucia i solidarności, wierni najwyższym wartościom etycznym i nakazom chrześcijańskiego miłosierdzia ratowali swoich żydowskich bliźnich od zagłady.



5. Mimo że okres Wielkiego Postu jest w liturgii czasem uprzywilejowanym i raczej nie obchodzi się w tym czasie żadnych świąt i wspomnień, są jednak wyjątki od tej reguły. Należy do nich obchód uroczystości Zwiastowania Pańskiego, którą będziemy przeżywali w najbliższą środę, 25 marca. W tę uroczystość celebrujemy początek naszego odkupienia. Syn Boży wcielił się w łono Najświętszej Maryi Panny, aby wyzwolić nas spod panowania grzechu i zła. Msze Święte tego dnia w naszym kościele sprawujemy o godz. 16:00 i 1700

6. Uroczystość Zwiastowania Pańskiego jest zarazem Dniem Świętości Życia i Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. W tym dniu osoby, które pragną podjąć się zadania modlitwy w intencji zagrożonego życia dziecka poczętego, będą mogły rozpocząć swoją dziewięciomiesięczną nowennę. Uroczyste przystąpienie do Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego w naszym kościele odbędzie się w środę podczas Mszy Świętej o godz. 8:00 i 17:00. Pamiętajmy tego dnia o modlitwie nie tylko za poczęte dzieci, ale również za ich matki i ojców. Prośmy, aby życie było szanowane od poczęcia aż do naturalnej śmierci, by osoby starsze czy nieuleczalnie chore mogły godnie przeżywać swoje ostatnie dni na tej ziemi, nie lękając się o to, że zostaną nagle tego życia pozbawione. Prośmy też za tych, którzy nie doświadczają bliskości drogich im osób i ulegają pokusie skracania własnego życia, a także za tych, którzy w imię źle pojętej solidarności ułatwiają innym podjęcie i realizację tak dramatycznej decyzji, jaką jest zakończenie własnego życia. Prośmy, abyśmy sami potrafili docenić dar życia, jaki otrzymaliśmy, i abyśmy potrafili tę wdzięczność okazywać i przekazywać dalej.

7. W czwartek, 26 marca, przypada w Kościele polskim Dzień modlitw za więźniów z okazji wspomnienia Świętego Dobrego Łotra. Jego kult rozpowszechnili franciszkanie, którzy przedstawiali go jako patrona skazanych na śmierć. Patronuje on również więźniom, kapelanom więziennym, przewoźnikom, proszącym o dobrą śmierć, pokutującym i nawróconym grzesznikom, a także skruszonym złodziejom. Wszyscy życiowo pogubieni zwracają się do niego o pomoc i wstawiennictwo, ponieważ jest on wzorem osoby doskonale żałującej za grzechy.

***
Msze święte w tygodniu będą odprawiane według następującego porządku:


Kliknij na ogłoszenia ⬆ aby powiększyć.

Informacja



W związku z bieżącą sytuacją prosimy o zapoznanie się z zarządzeniami Metropolity Przemyskiego apb Adama Szala. Oficjalne informacje są dostępne na stronie internetowej Archidiecezji Przemyskiej pod adresem: 


Jednocześnie przypominamy, że w przypadku dodatkowych pytań prosimy o kontakt z kancelarią parafialną pod numerem telefonu 699 671 018.

Komunikat Metropolity Przemyskiego


KOMUNIKAT
Metropolity Przemyskiego
Od powietrza, głodu, ognia i wojny, wybaw nas Panie!

Drodzy Diecezjanie,
ufając Bożej Opatrzności, rozpamiętując wielkie dzieła i interwencje Boga, których niemało zapisały karty naszej narodowej historii – a których nie zapominamy, pouczeni świadectwem wiary praojców – zachęcam do podjęcia w naszych parafiach i domach rodzinnych modlitwy błagalnej w trudnych dla nas chwilach: niepokojów społecznych, zagrożeń ideologicznych, prowokacji medialnych, profanacji Najświętszego Sakramentu, niszczących nasz Naród sporów oraz grożących epidemii.
Pokornie błagajmy Boga, aby przemieniał nasze umysły i serca oraz uzdalniał nas do wzajemnego przebaczenia, zgody i czynnej, chrześcijańskiej miłości. Prośmy za dzieci i młodzież, poszukujących prawdy i życiowych wartości, aby dzięki natchnieniom Ducha Świętego i naszemu świadectwu wiary, odnaleźli drogę do Chrystusa. Niech znajdą się wśród nich tacy, którzy odczytując głos Bożego powołania, odważnie przekroczą progi przemyskiego Seminarium i furt zakonnych. Szczególną okazją do takiej modlitwy będzie Spotkanie Młodych Archidiecezji Przemyskiej, które w dniach 3-5 kwietnia br. odbędzie się w Błażowej. Młodzież będzie miała tam okazję do pogłębienia swojej wiary i wspólnej adoracji Krzyża. Dobremu Bogu, Panu dziejów, przedkładajmy w trosce modlitewnej los naszej Ojczyzny i wspólnoty diecezjalnej, aby „od powietrza, głodu, ognia i wojny” zachować nas raczył.
Drodzy Księża i Ojcowie zakonni, przewodnicy Ludu Bożego! Zachęcam, aby podczas każdych Gorzkich Żali odśpiewać z wiernymi „Suplikacje”, podając wspomniane intencje modlitewne. Starajmy się wspólnie odczytywać znaki czasu i reagować na nie z wiarą, trwając przed Jezusem ukrzyżowanym i ukrytym w Najświętszym Sakramencie.
Drodzy Diecezjanie! Bardzo proszę, podejmijcie tę modlitewną zachętę w Waszych domach podczas rodzinnej modlitwy, na przykład podczas wieczornego pacierza lub w łączności z naszymi Rodakami podczas modlitwy Apelu Jasnogórskiego.
Trwajmy w ten sposób jednomyślnie na modlitwie! Umocnieni Bożą łaską, solidarni w trosce o naszą Ojczyznę i Archidiecezję, we wspólnocie wiary, będziemy przemieniać oblicze ziemi. Tej, naszej, ukochanej ziemi, której na imię Polska.



Z pasterskim błogosławieństwem
✠ Adam Szal
Arcybiskup Metropolita Przemyski



Komunikat należy odczytać w ramach ogłoszeń
we wszystkich kościołach i kaplicach Archidiecezji Przemyskiej
w 2. Niedzielę Wielkiego Postu, tj. dnia 8 marca 2020 r.

List Pasterski Metropolity Przemyskiego na Wielki Post 2020


Przemyśl, 1 marca 2020 r.


LIST PASTERSKI

Metropolity Przemyskiego na Wielki Post 2020


1. Wielki Post to czas walki ze złem oraz zachęta do podążania drogą świętości

Wielki Post to bardzo szczególny okres roku liturgicznego. Wchodząc w ten święty czas, mamy okazję dobrze przygotować się do przeżywania Męki i Zmartwychwstania Chrystusa. W Środę Popielcową, poprzez przyjęcie znaku, jakim jest posypanie głów popiołem, weszliśmy na drogę wewnętrznej przemiany. Jej istotą jest nawrócenie naszych serc, radykalne zerwanie z grzechem oraz czynienie dobra i świadczenie miłości w konkretnych sytuacjach naszego życia.

Do postawy odznaczającej się wewnętrzną determinacją w walce z pokusami złego ducha zachęca nas liturgia słowa I Niedzieli Wielkiego Postu. Pan Jezus, oddający się modlitwie i postom na pustyni, w sposób radykalny odrzucił ofertę skorzystania z możliwości „naprawiania” świata przez zaspokajanie ziemskich potrzeb. Jego pragnieniem było zbawienie świata, tymczasem szatan usiłował zepchnąć sprawy Boże na daleki plan. Radykalne słowa Idź precz, szatanie! są dla nas przykładem kategorycznego odrzucania pokus oraz wezwaniem do opowiedzenia się za Jezusem i do naśladowania Jego życia.

Choć żyjemy w świecie materialnym, zmysłowym, to naszym powołaniem jest służba Panu Bogu i nasze zbawienie, czyli świętość. Jak pokazuje patron obecnego roku duszpasterskiego w naszej Archidiecezji, bł. ks. Jan Balicki, gdy szatan nacierać zacznie swymi pokusami pychy, zazdrości, nienawiści, osądzań, zwrotów na siebie, trzeba kryć się w Ranach Jezusowych, pogromicielkach szatana. Kryć się, jakby w Nie wejść duchem, wzywaniem nieustannym, zasłaniając się puklerzem wiary i ufności, rozkazując szatanowi „idź precz ode mnie”. Tak postępując, nigdy nie damy się wziąć do niewoli, bo sam widok Ukrzyżowanego zmusza do ucieczki szatana, a rozkaz w Imieniu Chrystusa wyrzeczony „Idź precz” odpędza go nieomylnie od człowieka [1].

Bł. ks. Jan Balicki szczególną rolę w trudnym procesie walki ze złem i zdobywania świętości przypisywał mocy Bożej i Najświętszemu Sakramentowi. Pisał o tym w szkicach do swych codziennych rozmyślań: Największym złem jest grzech. Szatan, świat, ciało i jego namiętności są źródłami grzechów. Do walki z wrogami zbawienia moc daje Pan Bóg, tylko nie ustawać w błaganiu o łaskę wspierającą. To błaganie, to uciekanie się do Wszechmocy Bożej, może mieć rozmaitą formę np.: O Panie i Boże mój w Trójcy Świętej Jedyny, spraw, bym był zawsze pod Twoim okiem wszystko widzącym, w Twojej Ręce Wszechmocnej, w Twoim Słowie zasłuchanym, w Twoim Sercu najmiłosierniejszym zamkniętym, Twoim Ciałem i Krwią jak najczęściej posilanym na życie Boże [2].


2. Nawracać się to adorować opuszczonego i wzgardzonego Jezusa DZISIAJ

Jezus Chrystus pozostał z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata, pod postacią Eucharystii – On sam daje się nam jako pokarm na drodze do wieczności w darze Komunii świętej. Te dwie prawdy skłaniają nas u progu Wielkiego Postu do pytań o nasze trwanie przy Jezusie eucharystycznym. Jakże często, w natłoku codziennych spraw i obowiązków, a nierzadko z powodu duchowego lenistwa, pozostawiamy Jezusa samego! Czy świadome i lekkoduszne opuszczanie niedzielnej Mszy Świętej nie jest pogardliwym zapomnieniem o świętej i zbawiennej obecności Chrystusa pośród nas? Wiara w eucharystyczną obecność Jezusa zobowiązuje nas, chrześcijan, do dalszych pytań: Czy chętnie, z wiarą i godziwie przyjmujemy Ciało Pańskie w darze Komunii świętej? Sam Jezus pouczał i przestrzegał słuchaczy, a tym samym i nas: Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata [3].

Bł. ks. Jan Balicki uważał, że do Stołu Pańskiego należy zawsze przystępować z bojaźnią i drżeniem, gdyż spotykamy się tam z Bogiem ukrytym pod postaciami chleba i wina. Jest to też zawsze okazja do przyjęcia posiłku na drogę do wieczności[4]. Błogosławiony Jan podkreślał też, że każdy kapłan, każdy chrześcijanin winien myśleć o Panu Jezusie obecnym w Najświętszym Sakramencie w tabernakulum dzień i noc – zawsze. On jest w każdej chwili dostępny, wyczekujący przybycia swoich przyjaciół przez wiarę i miłość z Nim zjednoczonych [5].

Drodzy Diecezjanie! Jakże warto wrócić do pobożnościowej praktyki Komunii świętej duchowej, która nawet w chwili największej aktywności dnia codziennego, daje nam sposobność skierowania myśli ku Jezusowi obecnemu w tabernakulach naszych świątyń oraz oddania Mu czci przez akty uwielbienia. Postarajmy się, aby choć raz w tygodniu adorować Najświętszy Sakrament – a więc samego Jezusa – w naszych świątyniach. Bądźmy przy Nim obecni wówczas, kiedy inni o Nim zapominają. Przedkładajmy mu z wiarą i ufnością nasze trudne sprawy, w nadziei, że nas wysłucha i da upragniony pokój serca.


3. Nawracać się to stawać się apostołem Eucharystii

Te prawdy i zachęty podkreślajmy mocno w bieżącym roku duszpasterskim. Czyńmy to podczas katechezy rodzinnej, szkolnej i parafialnej oraz podczas spotkań rekolekcyjnych. Dobrze się stało, że w naszej Archidiecezji powracamy w ostatnich latach do adoracji Najświętszego Sakramentu. W wielu wspólnotach parafialnych jest to stały zwyczaj, praktykowany nie tylko w pierwsze czwartki i piątki miesiąca, ale także w inne dni tygodnia i miesiąca. Od kilku lat, trwa również w kolejnych parafiach Archidiecezji całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, która jest związana z modlitwą o wytrwanie w powołaniu kapłanów i osób życia konsekrowanego, a także o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Oby młodzi ludzie zdumiewali się i fascynowali możliwością bycia szafarzem Eucharystii!

Będą oni mieli taką okazję już wkrótce na Spotkaniu Młodych Archidiecezji Przemyskiej, które w tym roku odbędzie się w dniach 3-5 kwietnia w Błażowej. Trzydniowej celebracji Niedzieli Palmowej przyświecać będzie hasło Uklęknij i wstań.

Kochani Dziewczęta i Chłopcy! Serdecznie zapraszam Was, a także Waszych duszpasterzy, katechetów i rodziców, na to wielkie, diecezjalne święto młodych katolików. Chcę tam, razem z Wami, uklęknąć, by wyznać wiarę w ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana obecnego w Eucharystii, a następnie wstać, by zaświadczyć, że Eucharystia jest największym skarbem Kościoła, źródłem i szczytem chrześcijańskiego życia [6] oraz zbawiennym pokarmem pielgrzymów zmierzających do wieczności.

Drodzy Rodzice! Proszę Was, abyście zachęcali Wasze dzieci do włączania się w Liturgiczną Służbę Ołtarza oraz Eucharystyczny Ruch Młodych. Ufam, że bliskość Chrystusowego ołtarza i odpowiednio prowadzona formacja Waszych dzieci, zaowocuje u nich pogłębieniem chrześcijańskiego życia i wrażliwości na to, co duchowe, tak, by potrafiły skutecznie opierać się doczesnym, zmysłowym i konsumpcyjnym pokusom tego świata.
W apostolskim zaangażowaniu i układaniu życia według wartości ewangelicznych niezbędna jest osobista lektura Pisma Świętego. Może w niej pomóc udział np. w kręgach biblijnych, szkole animatorów biblijnych czy biblijnych rekolekcjach, do czego zachęcam.

Okazją do zbliżenia się do tajemnicy Eucharystii będzie również tegoroczna, już 40. Przemyska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę, która będzie wędrować w dniach 4-15 lipca pod hasłem „Oto wielka tajemnica wiary!”. Włączmy się do duchowego pielgrzymowania, a jeżeli komuś pozwolą na to czas i zdrowie, dołączmy do grona pątników.

Wielu chorych i cierpiących podejmuje adorację duchową, poprzez akty wiary, ufności, miłości, skruchy, poświęcenia siebie na chwałę Bożą [7]. Dzięki posłudze kapłańskiej, chorzy mają także możliwość przyjmowania Komunii świętej w pierwsze piątki miesiąca. Proszę korzystać z tej sposobności, zaś duszpasterzy proszę o gorliwe i ofiarne pełnienie tej posługi.

Wspominając setną rocznicę urodzin wielkiego czciciela Eucharystii, św. Jana Pawła II, wspomnijmy także Prymasa Tysiąclecia. Sługa Boży, ks. kard. Stefan Wyszyński, którego beatyfikację będziemy uroczyście świętować 7 czerwca tego roku, tak mówił o tajemnicy Eucharystii i naszych zobowiązaniach: Chrystus do tego stopnia jest dla ludzi, że dał im samego siebie na pokarm w Eucharystii; podobnie Jego dzieci muszą służyć Bogu i ludziom wszystkimi wartościami, jakie posiadają, dając siebie innym bez reszty [8].

Postać tego niezwykłego człowieka, wielkiego Pasterza Kościoła i męża stanu, przypomina nam również o tym, że powinniśmy przejmować się losami naszej umiłowanej Ojczyzny i narodu polskiego. Kardynał Wyszyński mówił: Naród, który nie wierzy w wielkość i nie chce ludzi wielkich, kończy się. Trzeba wierzyć w swą wielkość i pragnąć jej. To nie zarozumiałość. Wielkość wiąże się z prawdą, a prawda stoi u ołtarzy [9]. Dobrze więc, że jesteśmy przy Ołtarzu Pańskim. To tutaj jest źródło miłości i wielkości ducha. To tutaj, przed Najświętszym Bogiem, rodziła się i rodzi w polskich sercach szlachetność.

Dlatego też nie pozostawajmy, nie tylko w Wielkim Poście, obojętni na współczesne zniewagi i rany zadawane Zbawicielowi. Niech nasza obecność przy Nim oraz nasze apostolskie zaangażowanie, związane z głoszeniem tajemnicy Jego świętej, realnej i nieustannej obecności w Eucharystii, będzie zadośćuczynieniem za zniewagi, zelżywości i świętokradztwa, wyrządzane Chrystusowi Panu w naszych czasach.

Niech Maryja, Niewiasta Eucharystii, Matka Bolesna, wyprasza nam łaskę głębokiej wiary i wzbudza pragnienie trwania przy Jej umiłowanym Synu.

Na czas wielkopostnego nawracania się, wzrastania w wierze oraz apostolstwa czynami miłosierdzia, z serca Wam błogosławię, polecając się także Waszej modlitwie.


✠ Adam Szal
Arcybiskup Metropolita Przemyski



List należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach Archidiecezji Przemyskiej
w 1. Niedzielę Wielkiego Postu, tj. dnia 1 marca 2020 r.




[1] J. Balicki, Szkice codziennych rozmyślań, s. 290, p.174.
[2] Tamże, s. 616, p. 1.
[3] J 6,48-51.
[4] J. Balicki, dz. cyt., s. 454, p. 33, 35.
[5] Tamże, s. 443, p. 331.
[6] KKK 1324.
[7] J. Balicki, dz. cyt., s. 314, p. 304.
[8] Kard. S. Wyszyński, Kromka chleba, Soli Deo, Warszawa 2005.
[9] Kard. S. Wyszyński, Przemówienie na zakończenie III Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej, Warszawa, 30 kwietnia 1977 r.